
Fed’in elleri bağlı. Ve Powell bunun farkında.
Rahat gelmişti. Neredeyse huzurlu. Hatta salondaki gazetecileri güldürmeyi bile başardı. ABD Merkez Bankası (Fed) Başkanı Jerome Powell, dün akşam büyük ihtimalle sondan bir önceki basın toplantısını gerçekleştirdi. Görev süresi 15 Mayıs'ta sona eriyor. Ve bu belli ki onu biraz özgürleştiriyor.
Ancak bu alışılmadık iyimserliğin arkasında, FOMC toplantısının gerçeği çok daha karmaşıktı. Piyasalar günü Dow Jones’ta %1,6, S&P 500 ve Nasdaq’ta %1,4 kayıpla kapattı. Sebebi faizler değildi, çünkü herkesin bildiği gibi değişmedi. Asıl sebep, Powell’ın basın toplantısının başında sarf ettiği sekiz kelimeydi.
Her şeyi sırayla ele alalım.
Bir Duraklama. Ama Eşi Benzeri Görülmemiş Bir Ortamda.
Karar kendisi sürpriz değildi. Faiz oranları 3,50%–3,75% aralığında kaldı. CME FedWatch bu senaryoya açıklama öncesinde %92’nin üzerinde bir olasılık biçiyordu. Bu, Eylül ve Aralık 2025 arasında üç art arda 25 baz puanlık indirimin ardından üst üste ikinci toplantıda değişiklik yapılmayan karar oldu.
Teknik olarak buna “duraklama” deniyor. Ama ne koşullarda?
Aralık’tan bu yana ABD ekonomisine aynı anda üç şok geldi ve hiçbiri aynı yöne gitmiyor.
Birincisi İran’daki çatışma. Mart başında başlayan çatışmalardan beri Brent fiyatları uçtu. Bu analiz kayda geçtiğinde varil fiyatı 110 doların üzerindeydi. Hürmüz Boğazı baskı altında, tedarik zincirleri bozuldu ve enerji piyasalarında sürekli bir oynaklık var.
İkincisi, hâlâ yürürlükte olan Trump yönetiminin gümrük tarifeleri; bunlar aylardır ithal mallarda yapısal bir enflasyona sebep oluyor. Son açıklanan enflasyon verileri, TÜFE’nin %2,4’te sabit kaldığını gösteriyor; fakat dikkat, bu veriler şubat ayına, petrol fiyatlarındaki patlamadan önceki döneme ait. O fotoğraf artık geçersiz.
Üçüncüsü, istihdam. Son rapor, neredeyse 100.000 net iş kaybı gösteriyor. Bu hafife alınacak bir sinyal değil. Bugüne kadar sağlam görülen işgücü piyasası, şimdi belirgin kırılganlık belirtileri gösteriyor.
Üç sinyal. Üç bilinmeyen. Ortada ise, hareketsiz kalmanın bile bir karar olduğu bir durumda bile karar vermek zorunda olan bir Fed var.
Gerçek Konu: Dot Plot
Faizle ilgili kararı herkes önceden biliyordu. Asıl önemli olan ise dün gece açıklanan dot plot, yani Fed’in gerçek zihin haritasını gösteren üç aylık döküm.
Bilgi tazelemek gerekirse; dot plot, resmi adıyla Economic Projections Özeti, yılda dört defa yayınlanan bir grafik. FOMC’nin her üyesi, politika faizi yıl sonunda, sonraki yılda ve uzun vadede nerede olmalı diye düşündüğünü bir noktayla işaretliyor. Sonra tüm noktaların medyanı alınarak Merkez Bankası’nın resmi öngörüsü ortaya çıkıyor.
Mart 2026 dot plot’ı bize FOMC üyelerinin medyanda 2026 yılında sadece bir kez 25 baz puanlık indirim beklediğini söylüyor; bu da faizi %3,40’a indirecek. Bu, Aralık ayındaki tahminle aynı.
Görünüşte değişen bir şey yok. Ama detaylara bakalım.
İran’daki çatışmadan önce piyasalar 2026 için iki indirim bekliyordu. Şimdi birine bile ancak Aralık’ta, hatta belki Ocak 2027’de ulaşılır deniyor. Savaş, tüm indirim beklentisini sildi.
Ve iç dağılım çarpıcı. Aynı dot plot’ta, bir üye bu yıl faiz artırımı olmasını istiyor, bir diğeri ise dört indirim bekliyor. Aynı komitede bu kadar geniş bir görüş ayrılığı yıllardır görülmemişti. Art arda üç toplantı fikir ayrılığı yönünde ayrışıyor; bu, 36 yıldır olmamıştı.
Bir diğer önemli detay: Uzun vadeli denge faizi %3,0’dan %3,1’e çıkarıldı. Bir ondalık fark önemsiz gelebilir ama hiç de öyle değil. Bu, Fed’in artık faizlerin 2022 öncesi seviyelere geri dönmeyeceğini kabul etmeye başladığını gösteriyor. Yüksek faiz artık geçici bir anomali değil; yeni norm oluyor.
Ekonomik Projeksiyonlar: Daha Fazla Enflasyon, Ama Aynı Zamanda Daha Fazla Büyüme
FOMC ayrıca SEP adı verilen Economic Projections Özeti’nde makroekonomik tahminlerini güncelledi.
Enflasyonda, 2026 PCE için tahmin %2,7’ye yükseltildi (Aralık’ta %2,5’ti). Bu, az bir fark değil: çünkü bu tahmin henüz petrol şokunu tam anlamıyla içermiyor, sahip olunan veriler çatışma öncesine ait. Gerçekliğin daha da yukarıda olması muhtemel.
Büyümede, Fed 2026’da GSYİH’da %2,4’lük bir artış bekliyor — Aralık’a göre biraz yukarı güncellendi. Powell, bu olumlu revizyonu yapay zekâ ile artan verimlilikle açıklıyor. ABD şirketleri işten çıkarma yapıyor, yerlerine yapay zekâ geliyor ve daha düşük istihdamla verimlilik yükseliyor. Daha fazla büyüme, daha az iş; kendi gerginliğini yaratan bir karışım.
İstihdam piyasasında yıl sonunda işsizlik oranı %4,4 olarak bekleniyor, bu da önceki tahminlerle aynı. Ama komite üyelerinin bir kısmı son altı ayın ivmesi konusunda endişelerini dile getirdi. Powell bile şu sözlerle kabul etti: “Bu, aşağı yönde bir risk gibi duruyor ve bu denge pek konforlu değil.”
Petrol Şoku ve İmkânsız Çifte Görev
Petrole geri dönelim, çünkü bu tüm toplantının ana meselesi.
Mart başından bu yana Brent ham petrolün varil fiyatı analiz sırasında 60 dolardan 110 doların üzerine çıktı. Bu, birkaç haftada neredeyse %80’lik bir artış demek — temel nedenler, Hürmüz Boğazı’ndan geçen küresel petrol ihracatının önemli kısmının aksamaya uğraması.
Bu şok, Fed’in hiç hoşlanmadığı bir tablo yarattı: aynı anda iki hedefin zıt yönlere çekmesi.
Bir yandan petrol fiyatlarındaki artış, enflasyonu yükseltiyor. Bu artış, yakıt dışında ulaşım, gübre, gıda ve dayanıklı tüketim mallarına da yayılıyor. Daha yüksek enflasyon, teoride daha yüksek ya da en azından sabit faiz gerektirir.
Diğer taraftan, bu artış Amerikan hanehalkı tüketimini yavaşlatıyor, şirket marjlarını daraltıyor ve potansiyel olarak işsizliğe yol açıyor. Ekonomik yavaşlama ise, teoride, faizin düşürülmesini gerektirir.
Fed’in iki görevi var: fiyat istikrarı ve tam istihdam. İkisi aynı yöne giderse karar basit; ters düşerse Fed pusulasız kalır.
Powell, açıkça söyledi: bugün sonuçları önceden tahmin edemez, o yüzden önleyici karar vermek riskli olur. Politika faizinde kısa vadeli ticaret yapmıyor; veri bekliyor.
Durum, çoğu analizde gözden kaçan başka bir faktörle daha zorlaşıyor: 14 Şubat’tan itibaren Amerikan hükümeti kısmen kapanmış durumdaydı, bu da Fed’i önemli bazı makroekonomik verilerden mahrum bıraktı. Dünyanın en güçlü merkez bankası, kararlarını kısmen kör uçuş ile aldı.
Kişi Olarak Powell
Bu toplantının rakamlardan bile daha ilginç kısmı belki de buydu.
Jerome Powell bu kez farklıydı. Daha rahat, daha doğrudan ve daha insaniydi. Fed başkanlığı görevi 15 Mayıs’ta sona eriyor. Donald Trump tarafından halefi olarak atanan Kevin Warsh’ın Senato’daki onayı, Cumhuriyetçi Thom Tillis’in Fed genel merkezi onarımına ilişkin bir Adalet Bakanlığı soruşturması sonuçlanana kadar oy vermeyi reddetmesi nedeniyle komitede durduruldu.
Sonuç: Powell görevde kalmayı sürdürüyor. Soruşturma net sona ermedikçe konseyden ayrılma niyeti olmadığını bizzat söyledi. Warsh, 15 Mayıs’a kadar onaylanmazsa, Powell geçici olarak başkanlığı sürdürecek. Yasa bunu öngörüyor ve geçmişte de (Powell’ın kendisiyle dahil) yaşanmıştı.
Bir gazeteci kendisine doğrudan stagflasyon (durgunlukla birlikte enflasyon) sorusunu yöneltti. Powell’ın yanıtı teknik olarak doğru ama biraz farklıydı: Bu terimi ancak çok daha kötü dönemler için, mesela 1970’lerde işsizliğin ve enflasyonun çift haneye çıktığı zamanlar için sakladığını söyledi. Ayrıca gülümseyerek şöyle ekledi: “maybe that’s just me.”
Para politikası basın toplantısında espriler… Sonunun yaklaştığını bilen ve daha özgürleşen bir adam.
600 Puan Kayıba Yol Açan 8 Kelime
Bu olağan dışı rahat atmosfere rağmen, piyasalar basın toplantısı sırasında düştü. Sebep? Powell'ın açılış konuşmasından sekiz kelime:
“Higher energy prices will push up overall inflation.”
Piyasa güvercin bir sinyal beklerken, enflasyon tespitini aldı. Aradaki fark, Dow Jones’ta seans içinde 600 puan kayıp, yani %1,6 düşüş; S&P 500 ve Nasdaq %1,4’er kayıpla kapandı. Dolar, DXY endeksinde tekrar 100'ün üzerine çıktı; bu, gelişen ülke varlıkları ve dolarla fiyatlanan emtialar için olumsuz. 10 yıllık T-Note getirileri seans boyunca 5 baz puan yükseldi.
Şimdi Neyi Takip Etmek Gerek?
Bir sonraki FOMC toplantısı nisan sonunda ve bu, Jerome Powell’ın başkanlığında sonuncusu olacak. O zamana kadar İran çatışmasının başlamasının üzerinden iki ay geçmiş olacak. Veriler petrol şokunu yansıtacak. Kararın tahmin edilmesi, dünkü karara göre çok daha zor olacak.
Mayısta olacakları anlamak için üç öncelikli maddeye bakmak gerekiyor.
Birincisi, petrol fiyatlarının seyri. Hürmüz Boğazı baskı altındayken enerji enflasyonu tırmanmaya devam edecek. Çatışma hızla yatışırsa, durum yönetilebilir olur. Uzarsa, Fed daha da zor pozisyonda kalır.
İkincisi, mayıs toplantısı öncesi açıklanacak mart TÜFE verisi. Petrol şokunu tam olarak içeren ilk enflasyon rakamı olacak. Yükseliş güçlü çıkarsa, indirim umudu yok olur. Sınırlı kalırsa, Fed’in manevra alanı biraz genişler.
Üçüncüsü, istihdam piyasası. Şubat ayındaki iş kaybı eğilimi devam ederse, faiz indirimi baskısını görmezden gelmek zorlaşır; enflasyon hedefin üstünde olsa bile.
Özetle
2026 Mart FOMC toplantısı, elleri bağlı bir merkez bankasının portresi oldu. Ne beceriksizlikten, ne de cesaretsizlikten. Kimsenin bu şekilde öngörmediği birden çok şoktan: enerji piyasalarını uçuran bölgesel çatışma, altyapıyı sabit tutan gümrük vergileri, kırılganlaşan istihdam, ihtiyacı olan verilerden mahrum kalan Fed’i, kısmi kapanmadaki bir hükümet.
Powell bunun üstesinden sakinlikle, beklenmedik bir mizahla ve bolca 'bekle-gör' yaklaşımıyla geldi. Şimdi Fed’in sabrının mayısta ödüllendirilip ödüllendirilmeyeceğini göreceğiz. Önümüzdeki haftaların verileri, son toplantısında onu acil harekete zorlayacak mı göreceğiz.
Gelişmeleri birlikte izleyeceğiz.
Interactiv Trading · Piyasa Analizi · 19 Mart 2026
Bu makaledeki bilgiler sadece eğitim amaçlıdır ve finansal tavsiye değildir. Yatırım yapmak risk içerir.




